INSOMNIA

biz seni ateşten yarattık

                    derken kibirli aşık

özünden verdi bize

küllerimizden yeniden doğalım diye

tıpkı o sevgilinin

can bulmamız için çamura üflediği gibi

ama biz ondan da geçtik

                    bundan da şimdi

gördük yokluğun yoğrulduğu

                    hamur teknesini

şimdi biri yine dese…

o elma yeniden yense…

        inanabilsek

        yaşasak ölsek keşke

ama olmadık

                    biz

                    hiç var olmadık

        doğmadık

        ölemeyiz artık

öldürdük hem dostu hem aşığı

o sonsuz uykudan uyandık

masallar boş yere

        gözlerimiz kan çanağı

                    kafamız karışık

içip haşhaşlı şarabı

ateşin başında uyuyabilsek keşke

                                                                                      mayıs