Kategori: poetika

2008-04-24 22:15:52 - tin

Yazan: gizem
safi göz açmak, ne denli görünür kılar şu koskoca ummanı. olsak misal bir katre su, küçücük bir damla su olsak, okyanusa düştük müydü, karışsak suyun suretine, o zaman belki biraz daha bilir kılarız kendimizi, zira balık değiliz ki, içinde olduğumuz ummanı bilmeyelim..

lakin bir çocuk biliyorum ben, saçları buğday rengi olan bir küçük prens, şöyle fısıldıyordu düş seven çocuklara: "gözler kördür, gönülle aramalı insan..." düşünsene may, gözlerimiz açık olsa gönüllerimizle birlikte, evren hangi nimetini giz ederdi ki bizden?

bir de izi var ya şu kutsanası yollarımızın; birbirine teğet geçen çizgilerimizin izi, birbirine karışan renklerimiz var ya hani, oldu muydu alaca, değme keyfine may, o zaman görüyorsun baharı, dostluğu, o renklerin karıştığı yerlerde..

diyeceğim o ki, sakın ola çekme benim taraftan kendi renklerini.. çekme ki, her daim bahar olsun alacalığımızda..

Bağlanti :: ::